Blog o życiu z kredytem

Rekomendacja S to dokument przygotowany przez Komisję Nadzoru Finansowego, który obowiązuje od 2006 roku. Jej głównym założeniem jest ograniczenie kredytów udzielanych w obcej walucie oraz zaostrzenie procedur związanych z wyliczaniem zdolności kredytowej. Przyczyną takiej inicjatywy jest coraz mniejsza wypłacalność polskiego społeczeństwa w kontekście kredytów i pożyczek.

Zapis posiada kilka kluczowych wytycznych, które obowiązują zarówno banki jak i konsumentów. Pierwszym z nich jest to, że każda osoba decydująca się na kredyt w obcej walucie powinna posiadać predyspozycje finansowe równe 120% wartości kredytu walutowego. Banki zobligowane są do proponowania w pierwszej kolejności kredytów złotówkowych. Jeżeli klient nie wyrazi chęci rozmowy na ten temat, bank nie powinien pierwszy poruszać tego tematu. Jeżeli klient wyrazi taką inicjatywę to instytucja finansowa zgodnie z rozporządzeniem KNF zobowiązana jest do przedstawienia wszystkich zagrożeń jakie wiążą się z tą metodą finansowania. Ponadto przedstawiciel bankowy musi stworzyć dla kredytobiorcy symulację kredytową, która uwzględnia wszystkie opłaty jakie będą wiązały się z zobowiązaniem finansowym. Rekomendacja S nie uwzględnia aspektu oprocentowania pożyczek. Nie ma w niej także zapisu dotyczącego minimalnego wkładu własnego. Innym postulatem KNF jest natomiast Rekomendacja T. Wytyczne płynące z owych restrykcji pochodzą od niekorzystnej analizy polityki kredytowej banków. Celem owych rekomendacji jest wprowadzenie w instytucjach finansujących pewnych reguł, zasad, które będą harmonizować wszelkie bankowe transakcje. Początkowo banki nie chętnie stosowały się do nowych reguł. Z czasem jednak nie miały wyjścia i musiały dostosować swoje procedury kredytowe pod wytyczne KNF. Co to oznacza w praktyce? Na pewno spadek ilości kredytobiorców czyli de facto spadek kapitału jaki napływa do instytucji finansujących za sprawą udzielanych pożyczek.